Marc Leman

Marc Leman onderzoekt hoe mensen interageren met muziek, en is vooral geïnteresseerd in de cognitieve en motiverende processen die, op basis van muziekinteractie, aanleiding geven tot zingeving en zelfontplooiing.

Zijn onderzoek focust op predictiemechanismen en hoe die tot betekenisvorming leiden, in eerste instantie tijdens het luisteren zelf, zodat muziekonderzoek in plaats van op partiturenanalyse, op audioanalyse gebaseerd kon worden. Ook nu nog worden zijn computersimulaties gebruikt voor het interpreteren van hersenactiviteit tijdens luisteren naar muziek en tot de eerste toepassingen van automatische analyse van muziek.

Later heeft hij deze aanpak verruimd tot elke vorm van interactie met muziek, zoals tijdens zingen of instrumentaal muziekspelen, dirigeren en dansen, zowel bij individuen als bij groepen. Daarbij is de analyse van beweging en gestiek, op basis van infraroodcamera’s en bewegingssensoren, een belangrijk punt van onderzoek. Wanneer cognitieve en lijfelijke processen samenwerken, kunnen ze immers aanleiding geven tot een specifieke vorm van bewustzijn.

Zijn onderzoek gaf aanleiding tot de ontwikkeling van een nieuw theoretisch en methodologisch kader voor muziekonderzoek: embodied music cognition. Dit vernieuwende kader gaf inmiddels ook aanleiding tot een reeks van concrete toepassingen in muziek zelf, maar ook in sport, revalidatie en interactieve multimedia. Marc Leman wordt internationaal beschouwd als een pionier op het vlak van interdisciplinair onderzoek binnen de humane wetenschappen. Zijn onderzoek heeft uitlopers naar tal van domeinen binnen de humane wetenschappen, maar ook naar de ingenieurswetenschappen, neurowetenschappen, sportwetenschappen en de medische wereld.

Marc Leman’s werk is opvallend interdisciplinair; in zijn onderzoek naar hoe mensen interageren met muziek combineert hij met veel succes zowel musicologie, psychologie en zelfs ingenieurswetenschappen. Deze veelzijdigheid blijkt ook uit zijn publicaties, en samen met de talrijke samenwerkingen over disciplinegrenzen heen, maakt dit hem tot een zeer gerespecteerd onderzoeker die bekendheid geniet in meerdere vakdisciplines. Zijn werk heeft geleid tot verschillende theoretische doorbraken in de musicologie, en heeft het heersende denken over muziekinteractie grondig veranderd. Zijn reputatie reikt trouwens tot buiten het academisch milieu, aangezien de resultaten van zijn onderzoek ook hun weg gevonden hebben naar innovatieve toepassingen en spin-offs.