Getuigenissen

Er zijn veel, vaak onbekende, mensen die een schenking doen aan het FWO. Hieronder kan u enkele voorbeelden terugvinden. Sommige zijn niet echt gebeurde verhalen, maar wel geïnspireerd op wat er zich in het echte leven kan afspelen.

Rik Wouters (1882-1916) is de meest bekende vertegenwoordiger van het fauvisme uit onze streken. In zijn korte carrière leverde hij heel wat topwerken af: zijn schilderijen en beeldhouwwerken zijn prominent aanwezig in nationale en internationale musea en collecties. Nel Wouters, die haar man op amper 34-jarige leeftijd verloor aan de gevolgen van kanker, is gedurende heel haar leven actief geweest om zijn artistieke erfenis te beheren. Het was ook zij die de wens aangaf om een stichting op te richten voor wetenschappelijk onderzoek naar kanker, de ziekte die de kunstenaar fataal werd.

Nel Wouters contacteerde hiervoor Simon Février, een bevriend industrieel en kunstliefhebber. Février verzamelde een dertigtal bekende ondernemers en politici om in 1967 de Stichting Rik & Nel Wouters op te richten met fondsen die Nel Wouters en de andere leden ter beschikking stelden. Ook na het overlijden van Nel Wouters in 1997, beheerde Simon Février de Stichting als een goede huisvader; de opbrengsten van het kapitaal zorgde ervoor dat er verschillende malen grote beurzen konden toegekend worden aan navorsers in kankeronderzoek.

Wanneer Février in 2004 overlijdt, onderzoekt een ander stichtend lid, Louis De Grève, voorzitter van het Arbitragehof en vader van de oncoloog Jacques De Grève, of de stichting haar taak niet kan verder zetten in een meer gestructureerd wetenschappelijk kader. Hij knoopt gesprekken aan met het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek – Vlaanderen omtrent de modaliteiten van een mogelijke samenwerking. In 2009 neemt het FWO het beheer van de Rik en Nel Wouters Stichting over en kent tweejaarlijks (afwisselend met het F.R.S.-FNRS) een bedrag van 5.000 Euro toe aan een excellente kankeronderzoeker. De nagedachtenis  van de Kunstenaar Rik Wouters en zijn echtgenote blijft op die manier geëerbiedigd.

Karla (73) en Wim (76) hadden een mooi leven achter de rug. Zij kon terugblikken op mooie herinneringen aan haar carrière als onderwijzeres. Vele kindergezichtjes kwamen haar nog levendig voor de geest als ze dacht aan guitige opmerkingen bij taaloefeningen en rekensommen. Haar man Wim was zijn leven lang ook bezig met opvoeding, zij het op een meer academisch niveau: hij introduceerde ingenieurs-in-spe in de geheimen van de chemie. Hij was een nieuwsgierig denker, altijd veel met berekeningen bezig, ook na zijn actieve carrière in het onderwijs. Totdat dementie hard toesloeg: de laatste vijf jaar ging zijn ooit zo pientere verstand achteruit. Vorig jaar overleed hij.

Vandaag weet Karla dat haar man graag een deel van hun vermogen wil besteden aan wetenschappelijk onderzoek. Met weemoed in haar stem vertelt Karla: “Mijn man was bang dat, net als zijn moeder, dementie hem zou treffen. Hij had al erg vroeg een testament opgemaakt. Daarin heeft hij duidelijk gemaakt dat een deel van ons geld naar dementie-onderzoek moet gaan. Ons buitenverblijf in de Ardennen zal daarvoor aangewend worden en is nu al overgegaan naar het FWO. Zolang ik leef, heb ik er nog het vruchtgebruik van. Het is voor mij een troostende gedachte dat later de opbrengst van die mooie villa zal aangewend worden voor onderzoek naar de ziekte die mijn man fataal werd.”

Hun notaris heeft, na het openen van Wim’s testament, meteen contact opgenomen met het FWO. Samen met het FWO zijn dan de nodige maatregelen genomen om dit allemaal in orde te maken.  Karla: “In mijn testament staat ook dit wetenschappelijk onderzoeksdoel opgenomen. Maar het onderzoeksfonds zal niet onze naam dragen of zo. Wim en ik vonden altijd dat je beter anoniem aan een goed doel schenkt. Maar ik begrijp wel dat anderen daar anders over denken.”

Pierre en Nicole Steens-Vercraye leven al heel hun leven in het groene Pajottenland, vlak bij Brussel. Ze zijn nu al enkele jaren gepensioneerd, maar zijn nog zeer actief.  Voordien werkte Pierre als boekhouder voor een groot Brussels ziekenhuis, Nicole gaf kunstgeschiedenis aan de Gentse Academie voor Schone Kunsten. Nu ze nog meer vrije tijd hebben, genieten ze samen van citytrips en verre reizen naar exotische bestemmingen. Niet om er dagen aan het strand te liggen, maar wel om de gewoontes van andere culturen te leren kennen en te doorgronden. Nicole’s passie voor niet-Europese kunst is daarbij een grote drijfveer.

Nicole en Pierre hebben geen kinderen, maar veel goede vrienden waarmee ze hun passie delen. Wanneer ze stilstaan bij de toekomst, hebben Nicole en Pierre al flink gepland. Ze weten dat er een dag komt dat ze minder goed te been zullen zijn, of dat ze misschien aan ziekbed gekluisterd zullen zijn. De financiële gevolgen hebben Pierre en Nicole al ingecalculeerd, door een goed verzekeringsplan en wat extra spaargeld voor deze gevallen van nood.

Wat er met hun nalatenschap moet gebeuren, ligt ook al vast. Omdat ze kinderloos zijn, hebben ze er voor gekozen om via een duolegaat hun neefje en nichtje te laten genieten van de opbrengst van hun huis en hun resterend vermogen. Dat duolegaat wordt gedeeld met het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek. Deze aanpak met een duolegaat biedt heel wat voordelen in de uitvoering van de erfenis. Als instelling met openbaar nut neemt het FWO een groot stuk van de successierechten op zich, waardoor het neefje en nichtje van Nicole en Pierre amper belast worden voor hun erfdeel.

Dat Nicole en Pierre voor deze formule kiezen, mag niet verbazen. Zij hebben zich altijd goed geïnformeerd over de mogelijkheden bij hun notaris. Zij hebben tevens in hun testament laten vastleggen dat het FWO onderzoek mag steunen over kunst en antropologie. Zo weten Pierre en Nicole dat hun passie, op geheel eigen manier, voort blijft leven en dat vele mensen er van kunnen blijven genieten.