Wanneer ouders na een perinataal verlies — het overlijden van een baby tijdens of kort na de zwangerschap — terugkeren naar de werkvloer, botsen ze vaak op onbegrip, schaamte of stilzwijgen. In samenwerking met het Berrefonds ontwikkelden onderzoekers van KU Leuven en Universiteit Utrecht een website die een beter inzicht wil geven in deze complexiteit aan gevoelens. Dit deden ze aan de hand van een innovatieve, creatieve methode die gericht is op het (letterlijk) tastbaar maken van ouders hun ervaringen. In zogenaamde ‘affect houses’ kregen moeders de mogelijkheid om emoties die niet in woorden te vatten zijn, in kartonnen dozen weer te geven aan de hand van materialen en texturen. De resultaten zijn gepubliceerd in het tijdschrift Qualitative Research.
In het onderzoek gingen 25 vrouwen aan de slag met een doosje en een reeks materialen zoals stof, karton, draad, wol, schuurpapier,… Elk doosje, een ‘affect house’, verbeeldt hoe iemand zich fysiek voelt en hoe de interactie met anderen, tijd en ruimte beleefd worden bij de terugkeer naar werk. De creaties bleken rijk aan symboliek: sommige dozen stelden een kantoor voor dat als te open en bloot ervaren werd, anderen toonden verstikkende, ingesloten ruimtes en doolhoven, of objecten die steken en schuren.
“Door deze manier van werken konden deelnemers gevoelens uitdrukken die moeilijk onder woorden te brengen zijn,” zegt Marjan De Coster onderzoeker aan KU Leuven. “De doosjes tonen wat woorden vaak niet vatten: dat werk niet gewoon werk is na verlies, maar een plek vol spanningen, triggers en verwachtingen. Een plek vol obstakels, die schurend en stekend kunnen aanvoelen en verstikkend werken”.